Yontar, “Bir zamanlar ev sahibi olmayı, araba almayı, çocuklarına iyi bir gelecek hazırlamayı hayal eden vatandaşlarımız, bugün kredi kartının asgari ödemesini nasıl yapacağını düşünüyor. Bu tablo ekonomik bir başarısızlığın ötesinde, milyonlarca insanın geleceğinin ipotek altına alınmasıdır.” dedi.

“ENFLASYON RAKAMLARLA DÜŞÜYOR, VATANDAŞIN MUTFAĞINDA YÜKSELMEYE DEVAM EDİYOR”

Türkiye İstatistik Kurumunun açıkladığı Ekim 2026 enflasyon verilerini değerlendiren Yontar, tüketici fiyatlarının aylık yüzde 2,58, yıllık yüzde 29,77 arttığını, yılın ikinci yarısındaki dört aylık kümülatif enflasyonun ise yüzde 8,28'e ulaştığını hatırlattı.

Yontar, açıklanan rakamlarla vatandaşın günlük yaşamda karşılaştığı ekonomik gerçekler arasındaki uçuruma dikkat çekerek şunları söyledi:

“İktidar her fırsatta enflasyonun düştüğünü, ekonominin dengelendiğini, uygulanan programın başarılı olduğunu anlatıyor. Ancak vatandaşımızın yaşadığı gerçek bambaşka. Enflasyonun düşmesi fiyatların düştüğü anlamına gelmiyor. Fiyatlar artmaya, vatandaşın alım gücü erimeye devam ediyor.

Bugün markete giren vatandaş, geçen ay aldığı ürünleri aynı parayla alamıyor. 

Pazara çıkan emekli filesini dolduramıyor. 

Çocuğunun okul masraflarını karşılamaya çalışan anne baba, hangi ihtiyacından vazgeçeceğinin hesabını yapıyor.

İktidarın başarı hikayesi anlattığı yerde vatandaşın geçim mücadelesi var. Ekonominin gerçek göstergesi sarayın açıkladığı pembe tablolar değil, milletin boşalan cüzdanıdır.”

“MEMUR REFAH PAYINI UNUTTU, ENFLASYON FARKININ PEŞİNE DÜŞTÜ”

Memurların, işçilerin ve emeklilerin her geçen gün daha fazla yoksullaştığını vurgulayan Yontar, ücret politikalarının çalışanları korumaktan uzak olduğunu belirtti.

“Bugün memurlarımız refah payını konuşamıyor. Çünkü önce enflasyon karşısında kaybettikleri alım gücünü geri almanın mücadelesini veriyorlar. İşçilerimiz aldıkları ücretle temel ihtiyaçlarını karşılayamıyor. Emeklilerimiz yıllarca çalışıp prim ödedikleri bu ülkede insanca yaşamak yerine ayakta kalmaya çalışıyor.

Bir ülkede çalışan insan geçinemiyorsa, emekli pazardan artan ürünleri toplamak zorunda kalıyorsa, gençler geleceğe umutla bakamıyorsa orada ekonomik başarıdan söz edilemez.

Maaşlara yapılan zamlar daha vatandaşın cebine girmeden kira, gıda, ulaşım ve enerji giderleri karşısında eriyip gidiyor. İktidar zam veriyormuş gibi yapıyor, hayat pahalılığı o zammı daha ilk günden geri alıyor.”

“VATANDAŞ ARTIK EVİN TAKSİDİNİ DEĞİL, KREDİ KARTININ ASGARİ ÖDEMESİNİ HESAPLIYOR”

Türkiye'de ekonomik sıkıntıların yalnızca dar gelirli vatandaşlarla sınırlı kalmadığını, orta gelir grubunun da giderek yoksullaştığını ifade eden Yontar, borçlanmanın birçok aile için bir tercih olmaktan çıkıp zorunluluğa dönüştüğünü söyledi.

Yontar, şu ifadeleri kullandı:

“Bir zamanlar insanlar çalışarak ev sahibi olabileceklerine, bir otomobil alabileceklerine, çocuklarına kendilerinden daha iyi bir hayat sunabileceklerine inanıyordu.

Bugün o hayallerin yerini borç hesapları aldı.

Vatandaş ev almayı bıraktı, kirasını nasıl ödeyeceğini düşünüyor. Araba almayı bıraktı, toplu taşıma ücretlerini hesaplıyor. Tatil yapmayı bıraktı, çocuğunun okul masrafını nasıl karşılayacağını düşünüyor.

Artık kredi kartları yalnızca alışveriş aracı değil, milyonlarca insan için geçim aracı haline geldi. İnsanlar gelirleri yetmediği için market alışverişini, gıda harcamalarını, temel ihtiyaçlarını kredi kartıyla karşılamak zorunda kalıyor.

Bir kredi kartının borcunu başka bir kredi kartıyla kapatmaya çalışan, ihtiyaç kredisiyle ay sonunu getirmeye uğraşan vatandaşlarımız var.

Bu ülkede milyonlarca insan geleceğini planlamıyor, bir sonraki hesap kesim tarihine yetişmeye çalışıyor. İşte AKP'nin yarattığı ekonomik düzenin özeti budur.”

“TEKİRDAĞ'DA EMEKLİ, İŞÇİ, ESNAF, ÇİFTÇİ GEÇİM MÜCADELESİNİ VERİYOR”

Tekirdağ'da vatandaşların yaşadığı ekonomik sorunlara da dikkat çeken Yontar, sanayi ve tarımın önemli merkezlerinden biri olan kentte hayat pahalılığının toplumun her kesimini etkilediğini belirtti.

“Tekirdağ'ımız üretimin, emeğin ve alın terinin kentidir. Çorlu'da, Çerkezköy'de, Kapaklı'da fabrikalarda çalışan işçilerimiz, Süleymanpaşa'da, Saray'da, Muratlı'da geçim mücadelesi veren esnaflarımız, Malkara'da, Hayrabolu'da, Şarköy'de üretim yapan çiftçilerimiz aynı ekonomik çıkmazın içinde.

İşçimiz aldığı maaşla kirasını ödemekte zorlanıyor. 

Esnafımız artan maliyetler ve azalan alım gücü nedeniyle ayakta kalmaya çalışıyor. 

Çiftçimiz mazot, gübre, tohum ve diğer üretim giderlerinin altında eziliyor.

Emeklilerimiz ise yıllarca emek verdikleri bu topraklarda huzurlu bir yaşam sürmek yerine temel ihtiyaçlarını karşılayabilmenin mücadelesini veriyor. Sonuç olarak,

Üreten kazanamıyor, 

Çalışan geçinemiyor, 

Emekli yaşayamıyor. 

Peki, bu ekonomik düzen kimin için işliyor?”